شبکه انديشمندان قم

    ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی
    کد خبر : 98103

    کتاب سرگرمی رسانه ای: رویکرد اسلامی – ارتباطی به سرگرمی در سیمای ملی، نوشته دکتر سید حسین شرف الدین

    کتاب سرگرمی رسانه ای: رویکرد اسلامی – ارتباطی به سرگرمی در سیمای ملی، نوشته دکتر سید حسین شرف الدین

    معرفی کتاب:

    کتاب سرگرمی رسانه ای: رویکرد اسلامی – ارتباطی به سرگرمی در سیمای ملی، نوشته دکتر سید حسین شرف الدین، توسط انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره در زمستان 94 منتشر شد.

    این کتاب در صدد آن است اولاً مقوله سرگرمی و ازجمله سرگرمی های رسانه ای را از منظرهای مختلف علوم اجتماعی و مطالعات فرهنگی با هدف شناخت حوزه مفهومی، تنوع مصداقی، جایگاه و موقعیت فرهنگی– اجتماعی، علل و زمینه های شکل گیری و رونق یابی وآثار و کارکردهای متنوع آن را در حد امکان، بررسی و تحلیل کند؛ ثانیاً با بهره گیری از یافته های این سیر مطالعاتی، آموزه های دین اسلام وتعالیم فقهی، اخلاقی وتربیتی وسیره غالب متشرعان منسوب را با رویکردی اجتهادی بازبینی و تفسیر کند و مواضع ایجابی و سلبی آن را در قالب یک نظریه هنجاری به مثابه زیر ساختی نظری برای تدوین سیاست های کلان و راهبردهای عملی جهت تدوین وظیفه یک رسانه دینی در تعامل با مقوله سرگرمی، کم وکیف و قلمروهای مجاز و ممنوع آن به دست دهد؛ درگام سوم، جهت پرهیز از طرح مباحث صرفاً انتزاعی و نظری و تطبیق نظریه پیشنهادی برروند موجود، نمونه هایی از پربیننده ترین برنامه های دارای کارکرد سرگرمی از فهرست برنامه های جاری یا آرشیو شبکه های مختلف سیمای جمهوری اسلامی انتخاب شده ودرون مایه های آنها با تکنیک تحلیل محتوای کیفی جهت سنجش میزان همسویی یا یافته های این تحقیق ، خط مشی های مدون سیما و انتظارات معمول مومنان، کاوش و بررسی شده است.

    از این رو موضوع این مطالعه متضمن ابعاد مختلف جامعه شناختی، الهیاتی، فرهنگی، ارتباطی و رسانه ای خواهد بود. گفتنی است که این مطالعه نه درمقام سیاست گذاری رسانه ای، که بیشتر درصدد تمهید مبانی و پیش نیازهای نیل به این سیاستگذاری است.  

    پرسش های اصلی و محوری ای که اثر موجود درصدد پاسخ بدان ها برآمده است، از این قرارند:

    1- موضع هنجاری اسلام در قبال مقوله سرگرمی و از جمله سرگرمی در رسانه های جمعی به عنوان یک مأموریت تعریف شده و کارکرد غالب چیست ؟

    2- الگوی مطلوب سرگرمی استنباط شده از مواضع هنجاری اسلام در خصوص سرگرمی در رسانه های جمعی به مثابه چارچوب هدایتگر یک رسانه دینی یا منسوب به دین چه اصول، مختصات، مولفه های ثابت و متغیر و رهنمودهای الزامی و ارشادی ای دارد؟

    ساختار کلی نوشتار در شش فصل و یک بخش پایانی تحت عنوان ضمائم و پیوست ها (با شش ضمیمه) به شرح ذیل تنظیم و تدوین شده است. مندرجات اصلی و محوری فصول شش گانه و پیوست های آن از این قرارند:

    فصل اول، به شرح و توضیح معانی لغوی و اصطلاحی کلیدواژه ها و مفاهیم اصلی نوشتار یعنی اسلام، سرگرمی(و واژه های معادل و مترادف آن)، فراغت، کار، نیاز، تلویزیون(ویژگی ها و کارکردها)، رسانه دینی و نظریه دینی یا الگوی هنجاری، اختصاص یافته است؛

    فصل دوم، مجموعه قابل توجهی از دیدگاهها و نظریات و رویکردهای توصیفی و تحلیلی ناظر به چیستی، چرایی، مبادی انگیزشی و ضرورت های روانی و اجتماعی سرگرمی و فراغتی، زمینه های فرهنگی – اجتماعی موثر در تشدید نیاز به سرگرمی و نحوه ارضای آن، آثار و نتایج متفرع بر سرگرمی و تفریح و ملزومات قهری و تبعی ارضای این نیاز همگانی از منظرهای مختلف فلسفی، روان شناختی، جامعه شناختی، ارتباطاتی، مطالعات فرهنگی، اقتصاد سیاسی و دیدگاه های انتقادی را در خود جای داده است؛

    فصل سوم به طرح دیدگاههای ارزشی و هنجاری اسلام با ارجاع به منابع اصلی(قرآن و روایات) و منابع معرفت دینی (تفسیری، فقهی و اخلاقی) و سیره عملی علماء و چهره های الگویی دین اختصاص یافته است؛

    فصل چهارم به بررسی کارکردهای رسانه تلویزیون از جمله سرگرمی، پیشینه و گونه شناسی نظریه هنجاری رسانه، مبادی و مفروضات نظریه هنجاری، ویژگی های نظریه هنجاری، نظریه های هنجاری ساختی و کارکردی پیشنهادی برای یک رسانه دینی و نظریه هنجاری مختار متضمن تعیین حیطه های مجاز و ممنوع در سرگرمی های رسانه ای با الهام از مواضع هنجاری اسلام، فرموده های رهبران نظام، قانون اساسی، سیاست های کلان فرهنگی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی، اساسنامه و افق های مدون رسانه ملی و نظریات هنجاری پیشین اختصاص دارد؛

    فصل پنجم به بررسی و تحلیل محتوای کیفی یکی از برنامه های نمایشی سیمای ملی در سنوات اخیر اختصاص دارد؛ برنامه ای که در عین تأمین کارکرد سرگرمی، مضمن سوژه، محتوا، مفاهیم، پردازش و زبان دینی است. در این فصل پس از تحلیل و ذکر گزاره وار وجوه قوت و ضعف سریال منتخب، اجمالا به نفع دو فرضیه اصلی طرح شده مویداتی به دست داده شد: داشتن کارکرد سرگرمی(در یک تقسیم کار کلان رسانه ای) با دینی بودن آن رسانه منافاتی ندارد؛ قالب سرگرمی نیز بالقوه می تواند در انعکاس رسانه ای بخشی از معارف اسلامی به ویژه برای برخی گروه ها موثر و بلکه موثرترین باشد؛

    فصل آخر نیز طبق معمول به جمع بندی، نتیجه گیری، طرح پیشنهادها و بیان مشکلات محدود شده است.  

     

     

     


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :