شبکه انديشمندان قم

    ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی
    کد خبر : 77418

    سنّت هاى مردم شناختى

    سنّت هاى مردم شناختى

    حدود يك قرن پيش، متفكران، مجذوب سؤالات مربوط به خاستگاه دين شده بودند. آنان با اشتياق سؤالاتى از قبيل اين كه چگونه مردم به خدايان معتقد شدند، و اين كه آيا قبيله اى از قبايل ابتدايى مى توان يافت كه فاقد هرگونه اعتقاد دينى باشد، را مورد بحث و بررسى قرار داده اند. در واقع، سِر سموئل بيكِر Samuel Baker) (Sir محقق شهير، در سال 1866 هنگامى كه «انجمن قوم شناسى» را هدايت مى كرد، ادعا نمود كه مردم حاشيه رود نيل يعنى همان مردمى كه ايوانز پريچارد بعدها تك نگارى هاى كلاسيك خود را درباره ايشان منتشر ساخت، فاقد هرگونه اعتقاد دينى هستند. وى مى نويسد: «مردم حاشيه رود نيل بدون استثنا فاقد اعتقاد به يك موجود متعالى اند، در ميان آنان هيچ شكلى از عبادت يا بت پرستى يافت نمى شود و تاريكى اذهانشان، حتى در پرتو خرافه پرستى نيز روشن نگشته است».1 در مواجهه با اين قبيل تصورات نادرست بود كه مردم شناسان عصر ويكتوريا چنين نقش مترقيانه اى در تاريخ انديشه اجتماعى بازى كرده اند.

    برای مشاهده و دانلود مقاله بر روی فایل PDF زیر کلیک کنید.




    .
    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :